Ógeðslega fatlað

Tungumálið breytist. Eða öllu heldur, notkun þess breytist í meðför yngri kynslóðarinnar.
Engu að síður er hægt að nota einfalda rökhendingu til að læra hvað, að mati unga fólksins, er hægt að segja og hvernig beri að segja það.

Fyrst þurfum við að gefa okkur nokkrar grunnþýðingar.

Maðurinn = gaurinn

Ég vissi það [sagt með kaldhæðnum tón] = Ég vissi það ekki

Ég vissi það ekki [sagt með kaldhæðnum tón] = Ég vissi það

(Raunar er það svo að allt sem sagt er með kaldhæðnum tón þýðir andstæða þess)

Stórt / mikið / í stóru hlutfalli = ógeðslega

Ég tek það til baka = Djók (sagt með kaldhæðnum tón)

Það er maðkur í mysunni = Það er fatlað (sbr. hallærislegt, glatað)

Við Kjarvalsstaði = Út’á Rampi (Rampurinn er hjólabrettabraut á Mikla-túni / Klambratúni)

Nú skulum við gaumgæfa hvaða reglu við getum sett okkur við notkun þessara orðatiltækja:

      Ef maðurinn við Kjarvalsstaði segist hafa sagt mér ósatt,
      þá mun ég segja honum að ég hafi alla tíð vitað það og
      að þetta hafi verið verulega hallærislegt af honum.

Hvernig hljóðar það svo í meðförum unga fólksins:

      Ef gaurinn út’á rampi segist ver’að djók’í mér,
      þá segist ég haf’ekki vitaða’ og að þetta hafi
      verið ógeðslega fatlað af honum.

Gleðileg jól

Jól 2008

Ég fékk í skóinn

Síðan að jólasveinarnir hófu innreið sína í síðustu viku með gjafir  handa góðum og þægum börnum hvern morgun hefur þeim ekki þótt ástæða til að gefa mér í skóinn. Krakkarnir bentu mér hins vegar á hvers vegna að svo væri, ég gleymdi einfaldlega alltaf að setja skóinn út í glugga. Sem er alveg rétt hjá þeim. En nú í morgun fékk ég sem sagt í skóinn: Tilvistarstefnan er mannhyggja eftir Sartre. Hvorki meira né minna.